کاری را انجام بده که بیشتر از همه از آن می ترسی

از بین رفتن ترس ات هم حتمی است .

ثروت ، تنها مذهبی است که همه پیرو آنند

نتیجه : دنیا ارزش هیچ غصه ای رو نداره که بخوای بخوری حتی سرما خوردن که خوردنش از همه ارزونتر

درمانش از همه گرونتر .

DNA نردبانی مارپیچ است كه از یكسری رمز تكرار شونده تشكیل شده است. رمزهایی كه با ترجمه بخش اندكی از آن، پروتئین‌ها و در نهایت موجودات زنده شكل می‌گیرند.DNA زبان رمز مشترك در بین تمامی موجودات زنده روی كرة زمین می‌باشد، در آغاز حیات تاكنون، و راستی این زبان مشترك چه می‌گوید؟

دكتر دیمر و ژاندر، در طی آزمایشات علمی و با ثبت ارتعاشات مولكول DNA به وسیله اسپكترومتر مادون قرمز و تبدیل فركانسها به نت موسیقی، سعی كردند این زبان مشترك را به صوت ترجمه كنند. و حالا سؤال این است: آیا این اصوات و نتها، ملودیك و آهنگین هستند و یا DNA تنها مجموعه‌ای نامنظم و تصادفی از صدا و فركانسهاست؟

آنها فركانسهای DNA یك سلول را به نت ترجمه كرده و شروع به نواختن كردند. نتیجه شگفت‌انگیز بود، یك موسیقی بسیار زیبا!

ژاندر در این رابطه می‌گوید:«برخی از این تركیبات فركانسها، بسیار حیرت‌انگیز بودند. با شنیدن آنها من به موسیقی زندگی خودم گوش می‌دادم.

دكتر اوهنو در این باره می نویسد: «ملودی های DNA با عظمت و الهام بخش می باشند. بسیاری از افرادی كه برای اولین بار این موسیقی را می شنوند، شروع به گریه می كنند. آنها نمی توانند باور كنند كه بدنشان – كه تا حالا اعتقاد داشتند فقط تجمعی از مواد شیمیایی است – شامل چنین هارمونی های معنوی و الهام بخشی باشد.

نه تنها می توان با DNA موسیقی ساخت، بلكه حتی امكان معكوس كردن فرایند نیز ممكن است. به بیان دیگر شما یك بخش از موسیقی را برداشته و نت ها را به واحدهای سازنده DNA (نوكلئوتیدها) برمی گردانید . در پایان نتیجه شبیه یك رشته از DNA می شود. اوهنو تلاش كرد تا با قطعه شوپن این كار را انجام دهد. در پایان نتیجه شبیه یك ژن سرطانی شد!

دانشمندان از نتایج این یافته ها در تحقیقات پزشكی نیز استفاده كرده اند. اگر شما هم اهمیت دنبال كردن این آواها را بدانید ممكن است به این نتیجه برسید كه با بررسی دی ان ای در تریلیونها سلول بدن و دانستن نوسانات آنها شاید راهی برای بیش از پنج میلیون نفری كه از سال 1990 مبتلا به سرطان تشخیص داده شده اند، پیدا شود.

فابین مامن یك متخصص بیوانرژی است كه با كمك هلن گریمال بیولوژیست و موسیقی دان، بیش از یك و نیم سال بر روی افكت های سلولهای سرطانی در مركز ملی فرانسه كه یك مركز معتبر تحقیقات اند است كار كرده اند. آنها به این نتیجه رسیده اند كه سلول های بافتهای سرطانی صداهای مغشوش و ناهنجاری تولید می كنند.

علاوه بر این در آزمایشات بسیاری ثابت شد كه قرار گرفتن سلولهای سرطانی در معرض صداها و امواج صوتی، تغییراتی اساسی در آنها ایجاد می كند،صداهایی كه آوادرمانی را به عنوان یك پتانسیل قوی درمانی برای این نوع بیماریها و موارد بسیار دیگری مطرح می كند.

مامن همچنین تحقیقاتی را بر روی دو بیمار مبتلا به سرطان سینه دنبال كرده است. هر خانم به مدت سه ساعت در روز در طول دوره یك ماهه تحت آوادرمانی (موسیقی درمانی) قرار گرفتند. پس از اتمام دوره درمان، تومور یكی از آنها كاملا ناپدید شد، اما بیمار دوم مجبور شد تومور را جراحی كند. جراح او گزارش می دهد كه اندازه تومور كاملا كوچك شده بود و تا حد بسیار زیادی هم تحلیل رفته بود.

از این یافته ها به این نتیجه می رسیم كه وقتی اندامهایمان بصورت هماهنگ آواز می خوانند ما سلامت هستیم و وقتی كه آنها خارج از تنظیمشان آواز می خوانند ما احساس بیماری می كنیم.

و این داستان شگفت‌انگیزتر می‌شود اگر بدانیم كه تمام سلولهای بدن یك موجود زنده، دارای یك نوع DNA منحصر به فرد هستند و DNA هر موجود (با وجود زبان و ساختار مشترك)، با DNA دیگری متفاوت است و این بدین معناست كه در هر موجود زنده آهنگی ویژه نوشته شده است و در تمام هستی، همه مشغول نواختن آهنگی منحصر‌‌به‌فرد هستند. تصور كنید چگونه «100 تریلیون سلول در بدن هر انسان در حال خواندن آوازی یگانه هستند و شاید این آواز، هم‌ آوا با آواز كهكشان پرسیوس باشد! چرا كه نه؟

موسیقی‌دان و رهبر اركستری كه نتها را در آغاز آفرینش نوشته است یكی بوده و یكی هست.

نكات جالب توجه دیگری نیز در این تحقیقات و یافته‌ها وجود دارد. هر چه موجود از نظر تكاملی (تكامل در زیست‌شناسی) پیشرفته‌تر بوده، موسیقی DNA آن نیز پیچیده‌تر شده است. یك جاندار تك سلولی با داشتن DNA كمتر و پروتئین‌های محدودتر، موسیقی ساده‌تری ایجاد می‌كند. در حالیكه در انسان، هر ژن (و پروتئین مربوط به آن) خود، آهنگی پیچیده می‌سازند و بدین سان، هر انسان تبدیل به كنسرت باشكوهی می‌شود، در حالیكه خود در كنسرت آفرینش یك آهنگ است.

و راستی در كنسرت بزرگ جهان ما آهنگ را چقدر هم‌آهنگ می‌نوازیم؟ آیا، هم آواز با هستی و خیره به دستان رهبر اركستر می‌نوزایم؟ آیا با هر حركت آرام او، آرام و با هر اشارة سریع، تند می‌زنیم؟ شاید هم ساز خودمان را می‌زنیم؟

 چه لغت بیمناک و شوراگزی است! از شنیدن آن احساسات جانگدازی به انسان دست می‌دهد خنده را از لب می‌زداید شادمانی را از دل می‌برد تیرگی و افسردگی آورده هزار گونه اندیشه های پریشان از جلو چشم می گذراند.

زندگانی از مرگ جدایی ناپذیر است. تا زندگانی نباشد مرگ نخواهد بود و همچنیین تا مرگ نباشد زندگانی وجود خارجی نخواهد داشت. از ستاره آسمان تا کوچک ترین ذره روی زمین دیر یا زود می‌میرند: سنگ‌ها گیاه‌ها جانوران هر کدام پی در پی به دنیا آمده و به سرای نیستی رهسپار می‌شده و در گوشه فراموشی مشتی گرد و غبار می‌گردند. زمین لاابالیانه گردش خود را در سپهر بی‌پایان دنبال می‌کند طبیعت روی بازمانده آنها دوباره زندگانی را از سر می‌گیرد: خورشید پرتو افشانی می‌کند نسیم می‌وزد گلها هوا را خوشبو می‌گردانند پرندگان نغمه سرایی می‌کنند همه جنبندگان به جوش و خروش می‌آیند.

آسمان لبخند می‌زند زمین می‌پروراند مرگ با داس کهنه خود خرمن زندگانی را درو می‌کنند... .

مرگ همه هستی را به یک چشم نگریسته و سرنوشت آنها را یکسان می‌کند: نه توانگر می‌شناسد نه گدا  نه پستی نه بلندی و در مغاک تیره آدمیزاد گیاه و جانور را در پهلوی یکدیگر می‌خواباند تنها در گورستان است که خونخواران و دژخیمان از بیداد‌ گری خود دست می‌کشند  بی‌گناهان شکنجه نمی‌شوند نه ستمگر است نه ستمدیده بزرگ و کوچک در خواب شیرینی غنوده‌اند. چه خواب آرام و گوارای که روی بامداد را نمی‌بینند داد و فریاد و آشوب و غوغای زندگانی را نمی‌شنوند. بهترین پناهی است برای دردها غم‌ها رنج ها و بیدادگری های زندگانی آتش شرربار هوی و هوس خاموش می‌شود همه این جنگ و جدال کشتار‌ها و زندگی ها کشمکش‌ها و خودستانی های آدمیزاد در سینه خاک تاریک و سرما و تنگنای گور فروکش کرده آرام می‌گیرد.

اگر مرگ نبود همه آرزویش را می‌کردند فریاد های ناامدی به آسمان بلند می‌شد به طبیعت نفرین می‌فرستادند. اگر زندگانی سپری نمی‌شد چقدر تلخ و ترسناک بود.

هنگامی که آزمایش سخت و دشوار زندگانی چراغ های فریبنده جوانی را خاموش کرده سرچشمه مهربانی خشک شده سردی تاریکی و زشتی گریبانگیر می‌گردد اوست که چاره می‌بخشد اوست که اندام خمیده سیمای پرچین تن رنجور را در خوابگاه آسایش می‌نهد.

ای مرگ! تو از غم و اندوه زندگانی کاسته آن را از دوش بر‌می‌داری. سیه روز تیره بخت سرگردان را سر و سامان  می‌دهی تو نوشداروی ماتمزدگی و ناامیدی می‌باشی دیده سرشک بار را خشک می‌گردانی تو مانند مادر مهربانی هستی که بچه خود را پس از یک روز توفانی در آغوش کشیده نوازش می‌کند و می‌خواباند تو زندگانی تلخ زندگانی درنده نیستی که آدمیان را به سوی گمراهی کشانیده  در گرداب سهمناک پرتاب می‌کند تو هستی که به دون پروری فرومایگی خودپسندی چشم‌‌تنگی و آز آدمیزاد خندیده پرده به روی کارهای ناشایسته او می‌گسترانی.

کیست که شراب شرنگ آگین تو را نچشد؟ انسان چهره تو را ترسناک کرده از تو گریزان است فرشته تابناک را اهریمن خشمناک پنداشته! چرا از تو بیم و هراس دارد؟ چرا به تو نارو و بهتان می‌زند؟ تو پرتو درخشانی اما تاریکیت می‌پندارند تو سروش فرخنده شادمانی هستی اما در آستانه تو شیون می‌کشند تو فرستاده سوگواری نیستی تو درمان دل‌های پژمرده می‌باشی تو دریچه امید به روی نا امیدان باز می‌کنی تو از کاروان خسته و درمانده زندگانی میهمان نوازی کرده آنها را از رنج راه و خستگی می‌رهانی تو سزاوار ستایش هستی تو زندگانی جاویدان داری...

Slayer گروهی که در سال 1982 توسط Kerry King شکل گرفت. گروهی که میشه نمونه بارز Thrash Metall و Speed Metal نام برد. گروهی بسار سریع با خوانندیی که صدایی قوی و زیبا داره. جاهایی سبک اونا رو Death Metal هم دیدیم. از خشونت آهنگاشون میشه به این نتیجه رسید.
Slayer ابتدای کارشون رو با بازنوازی آثار پایه گذاران متال مثل IronMaiden و Judas Priest شروع کرد. اما این چیزی نبود که خیلی باقی بمونه. چون به این نتیجه رسیده بودن با ترساندن و ادای شیطان در آوردن نه خودشون راضی میشن و نه هوادارانشون. چون این دو گروه هنوزم که هنوزه با کلفت کردن صداشون و نشون دادن شیطان تو Video هاشون سعی بر ترسوندن دارن. چیزی که متال هم باهاش شکل گرفت. اما این دیگه Slayer رو راضی نمیکرد. پس Slayer با استفاده از خلاقیت خودش رو به همه معرفی کرد.

Slayer بنا بر گفته های خودشون و چیزی که از آثارشون بر میاد سعی و پافشاری بر 3 چیز داشتن: مرگ ، آثار بد جنگ و ترس از جهنم. میشه براحتی اینو توی ریتم آهنگاشون دید. سریع و خشن. اشعارشون هم نمایانگر همینه..
Slayer و نوازنده هاش خیلی زود تونستن خودشون رو نشون بدن و به هوادارانشون معرفی کنن. این رو میشه مدیون گیتاریست و پایه گذار گروه دونست... Kerry King که از سریعترین گیتاریستای الکتریک ه.. تکنیکی ساز میزنه... گاها حمله های واقعا سریعی به گیتار میکنه و در عرض یک ثانیه آروم میشه... در آثارشون این سرعت ، تکنیک و همینطور قدرت فضا سازی با گیتار الکتریک رو میشه لمس کرد.
آلبوم Reign in Blood و South Of Heaven از نظر هواداران گروه از بهترین آثار گروهه. آهنگ های انها سریعه، با عظمته و در عین حال زیبا. اما چیزی که این دو با باقی آثارشون متمایز کرده شاید بشه به خاطر متن اشعار بسیار قوی این آلبوم نام برد.Regin In Blood از نظر سرعت و زیبایی آنقدر عالی کار شده که عده ای اون رو بهترین آلبوم Speed Metal که تا حالا وجود داشته نام میبرن. خصوصا آهنگ Raining Blood ... و عده هم Master Of Puppets از متالیکا رو بهترین Speed Metal میدونن. الان به مخالفین متالیکا بر میخوده البته! اما من خودم به هیچ وجه این دو رو قابل مقایسه نمیدونم. حد اقل از نظر سرعت Reign Blood خیلی قوی تره.
Slayer بارها درامیست عوض کردن. یه طورایی میشه گفت کار هر کس نبوده درام زدن واسه Slayer ، البته هیچگاه عوض شدن درامیست برای بد کار کردم اون نبوده.
یکی دیگه از آهنگهای معروف Slayer میشه آهنگ Angel Of Death نام برد. آین آهنگ باعث رسوایی جهانی برای مرجع خودش یعنی Joseph Mengele یا همون دکتر نازی شد. کسی که مرتکب بی رحمی های بسیار بزرگی بر علیه بشریت شده بود.

هنگامی که نیچه گفت خدا مرده است در حقیقت علیه خدا چیزی نگفت بلکه خیلی ساده از ان خدایی سخن گفت که ما به دنبالش بودیم و به دلیل عقب ماندگی ما تا کنون امکان ظهورش وجود نداشته است.خدایی که ما تا حالا در پی اش بوده ایم یک خدای بچگانه بوده.در دوره ای که بشر در مرحله ی کودکی بوده چنین خدایی در ذهن انسان شکل گرفته است.گروهی سنگ را به عنوان خدا می پرستیده اند و از مسائل بسیار پیش پا افتاده سخن میگفته اند.کلامشان بسیار ابتدایی بوده و در مورد خدا به نوعی شرک معتقد بودند.کسی که یک بت را پرستش میکرده اگر چه از مرحله ی قبل بهتر اما هنوز هم محدود بوده .همه ی روش ها محدود بوده اند.کسی که درخت را میپرستیده... کمی زنده تر به خدا نگاه میکرده به دلیل اینکه در درخت یک نوع حیات وجود دارد.خدا زنده است و درخت با خدا در زنده بودن شریک است.خدا سبز و تازه است همانگونه که درخت.خدا شکوفه میکند و درخت نیز.پس یک نوع وحدت بین این دو وجود دارد.

اما به هر حال درخت درخت است.شاید انعکاس ضعیفی از ملکوت باشد اما پرستش یک درخت به عنوان خدا حاصل نادانی بشر است.کسی که یک رود را می پرستید شاید در نظر خودش کارش درست باشد.به این دلیل که رود هم از ملکوت سخن میگوید و بیانگر حقیقتی است اما هر چیزی خدا را در حد و اندازه ای محدود بیان میکند.حقیقت این است که خدا همه چیز است.پس یک چیز منحصر به فرد و محدود نمیتواند کلیت او را بیان کند.چه طور یک شیئ خاص و محدود میتواند بیانگر کلیت او باشد؟اگر شما درخت را بپرستید رودخانه را چه میکنید؟اگر رودخانه را بپرستید خورشید را چه میکنید؟اگر خورشید را بپرستید با ماه چه میکنید؟شما یک چیز را میپرستید و به دلیل اینکه ان چیز محدود است و یکی بیش نیست طبعا نمیتواند همه ی ظرفیت ها و استعداد های طبیعت را به نمایش بگذارد.

هنگامی که نیچه گفت خدا مرده است میخواست بگوید که همه ی صورت بندی های پیشین از خدا چیز های بی ربطی بیش نیست.انسان اکنون از نظر فکری به درجات فکری بالاتر از گذشتگان خود رسیده است و به خدای جدیدی نیاز دارد.همچنان که انسان ازنظر ذهنی و فکری بالغ تر و عاقل تر شده به خدای بالغ تری نیز نیازمند است.به عهد قدیم نگاه کنید.خدای عهد قدیم(تورات) موجودی تندخو و حسود است که میگوید:من خدای بسیار غیرت مندی هستم اگر کس دیگری را پرستش کنید دشمن شما خواهم بود شما را به دوزخ میفرستم  شما را به درون اتش می اندازم! احتمالا این خدا باید یک خدای ابتدایی و محصول ذهن فردی چون چنگیز خان باشد.چنین خدایی هنوز چندان متمدن و پیچیده نیست.

خدای هندو به نسبت پیچیدگی بیشتری دارد.کریشنا با نی خود بسیار متمدن تر است.اما بودا به درجات بالاتری میرسد چون او هر گونه اندیشه ی مرتبط با خدا را نفی میکند.او در باره ی خداشناسی سخن میگوید.هر سخنی خدا را به چیزی تعریف شده مشخص سخت و عینی مثل یک صخره تشبیه میکند.بودا بسیاری از این ایده ها را رد میکند.او میگوید: خداشناسی وجود دارد اما خدا وجود ندارد.الوهیت وجود دارد.وجود پر از الوهیت است اما اینکه خدایی در اسمان ها باشد و جهان را اداره کند فرمان براند و بیافریند حرف درستی نیست. نه هیچ خدایی به صورت یک فرد وجود ندارد.کل هستی پر از الوهیت است واین درست است....

آمده است که ابلیس دارای ۷ فرزند بوده است که هر کدام برای اجرای یک گناه از گناهان بزرگ آموزش دیده اند

در این میان اریسیسم (نام وبلاگ) فرزند آخر ابلیس است که در درون کیسه ای کنفی که بر دوش ابلیس بوده حمل می شده که او را فرزند خیانت میشناسند.

در پیشگوییهای این مذهب آمده است که در روز آخر دنیا همین اریسیسم است که ابلیس را به خدا میفروشد

اریسیسم موجودیست کوچک با قدی کوتاه اما هوش بالا که هر چیزی را که دستور برسد به خیانت وادار میکند تا جایی که روزی پدر خود ابلیس را به دلیل ذاتش که بر اساس خیانت است نابود میکند.